الناس را از فقرا و مساكين كه استطاعت داشته باشد فراخور احوال و طبقه مرسوم قرار دهند و حكم كردم كه هر تاجري كه راس المال را از دست داده باشد بوي آن قدر زر دهند كه باز راس المال خويش سازد و هر مزارعي و رعيتي كه از رعيتي و زراعت بياستطاعت شده باشد مصالح زراعت و عمارت بوي مقرر دارند و هر طايفه و هر صنفي كه شيوه سپاهكري اختيار كند وي را سپاهي سازند و سپاهي زاده شجاع اصل از هر طايفه كه باشد او را اورن دهند و فراخور كار تربيت نمايند و امر نمودم كه هركس از هر طايفه كه بمجلس من درآيد ويرا از خوان نعمت سلطنت من محروم نكردانند و هركس را به نظر من درآورند و نظر من بروي افتاد تشريفات فراخور احوال بوي ارزاني دارند و هركس از كنه‌كاران و بيكناه كه بديوان عدالت من درآيد بروي به بخشايند و در كناه دوم و سيوم فراخور كناه سزا دهند